« Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα.» Άρθρο 1, Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Σελίδες
Τραγούδια για το ρατσισμό
Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012
Avec des crayons et du papier
Il m'a dit je veux dessiner un homme en couleur
Dis-moi comment le colorier
Je voudrais qu'il soit pareil que moi quand je serai grand
Libre, très fort et heureux
Faut-il le peindre en bleu, en noir ou en blanc
Pour qu'il soit comme je le veux
Si tu le peins en bleu, fils
Il ne te ressemblera guère
Si tu le peins en rouge, fils
On viendra lui voler sa terre
Si tu le peins en jaune mon fils
Il aura faim toute sa pauvre vie
Si tu le peins en noir fils
Plus de liberté pour lui
Alors le petit garçon est rentré chez lui
Avec son beau cahier sous le bras
Il a essayé de dessiner toute la nuit
Mais il n'y arriva pas
Si tu le peins en bleu, fils
Il ne te ressemblera guère
Si tu le peins en rouge, fils
On viendra lui voler sa terre
Si tu le peins en jaune mon fils
Il aura faim toute sa pauvre vie
Si tu le peins en noir, fils
Plus de liberté pour lui
Si l'on veut trouver une morale à ma chanson
C'est assez facile en somme
Il suffit de dire à tous les petits garçons
Que la couleur ne fait pas l'homme
Martin Luther King Jr, pasteur baptiste afro-américain né à Atlanta (États-Unis) le 15 janvier 1929, mort assassiné le 4 avril 1968 à Memphis.
Au Palais des Sports à Paris en 1966, Hugues Aufray chante pour Martin Luther King "les crayons de couleurs".
Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012
Παράδεισος στη Δύση του Κώστα Γαβρά
Σας παραθέτουμε την κριτική της ταινίας από την εφημερίδα καθημερινή.
http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite1_1_19/02/2009_268035
|
||
Σκηνοθεσία:Paul Haggis Παίζουν: Sandra Bullock, Don Cheadle, Matt Dillon, Jennifer Esposito, William Fichtner, Brendan Fraser, Terrence Howard, Ludacris, Thandie Newton, Ryan Phillippe Διάρκεια:100 λεπτά Ένας ρατσιστής αστυνομικός που αντιμετωπίζει προβλήματα με τον άρρωστο πατέρα του, μια κακομαθημένη σύζυγος που προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ μιας ληστείας, ένας αστυνομικός που αναζητάει το χαμένο αδερφό του, ένας Ιρανός μετανάστης που από μια παρεξήγηση θα χάσει το οικογενειακό του μαγαζί είναι μερικοί από τους χαρακτήρες των οποίων οι πορείες και τα όνειρα συγκρούονται στο παρθενικό σκηνοθετικό πόνημα του Paul Haggis, του βραβευμένου με Oscar σεναριογράφου του «Million Dollar Baby». Παρόλο που το trailer της ταινίας εσκεμμένα και επιμελώς προσπαθεί να το αποκρύψει, το κύριο θέμα του «Crash» είναι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Ο εχθρός της Αμερικής έρχεται εκ των έσω και είναι ήδη ΑεδώΑ. Η διαφυλετικότητα και οι διαφορετικές νοοτροπίες ανομοιογενών ατόμων που αδυνατούν να συνυπάρξουν μέσα σε μια κοινωνία, η οποία οδηγείται στο τέλος της. Χρησιμοποιώντας άλλοτε το χιούμορ και άλλοτε καταφεύγοντας σε δραματικές λύσεις ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος κάνει ένα σχόλιο για τη δυσκολία κατανόησης και συμβίωσης που υπάρχει στην Αμερική των διαφορετικών κουλτουρών και αντιλήψεων. . http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=2914 2004 | Έγχρ. | Διάρκεια: 138/ Αγγλική ταινία, σκηνοθεσία Μάικλ Ράντφορντ με τους: Αλ Πατσίνο, Τζέρεμι Άιρονς, Τζόζεφ Φάινς, Λιν Κόλινς To Merchant Of Venice είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και "διφορούμενα" έργα του Shakespeare που μεταφέρεται στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία του Michael Radford (Il Postino). Είναι μια «κωμωδία» με βαθιές κοινωνικές προεκτάσεις και σκοτεινή ατμόσφαιρα, που προκάλεσε την προβληματική αιώνων, κυρίως λόγω του έντονου συναισθήματος αντί-σημιτισμού που εκδηλώνεται στο έργο. Ευτυχώς, ο Radford ξεπέρασε με δεξιοτεχνία αυτό το αγκάθι μένοντας ταυτόχρονα πιστός στο πνεύμα του έργου: στον πρόλογο του φιλμ τοποθετεί χρονικά τα τεκταινόμενα, καταδικάζοντας ολοφάνερα τις αντισημιτικές εκδηλώσεις των ελισαβετιανών χρόνων. Ο Radford ήθελε να δημιουργήσει έναν κινηματογραφικό «Έμπορο» και τα κατάφερε. Με μια έξοχη αναπαράσταση της Βενετίας του 16ου αιώνα, χωρίς να καταφύγει στην «κλασική» πια μεταφορά στη σύγχρονη εποχή, δημιούργησε μια ατμόσφαιρα σκοτεινή και σχεδόν αρρωστημένη, που σε εισάγει αμέσως στο κλίμα του έργου. Τα ομιχλώδη κανάλια και οι μυστηριώδεις βενετσιάνικες μάσκες εποχής κυριαρχούν στα προσεγμένα πλάνα. Ο Jeremy Irons είναι έξοχός στο ρόλο του απελπισμένου εμπόρου, ενώ για πρώτη φορά πέρασε απΑ το μυαλό μας ότι ο Σάυλοκ ίσως τελικά να ήταν Νεοϋορκέζος. Ο Al Pacino είναι λίγο πιο φωνακλάς απΑ όσο χρειάζεται, ωστόσο στέκεται αξιοπρεπώς στο ύψος των περιστάσεων. Από την άλλη, ο νεαρός Fiennes με την Πόρσια- Collins, μάλλον προσπάθησαν να μας θυμίσουν κάτι από την επιτυχία του Shakespeare In Love. Όπως και να Αχει, ο Έμπορος του Radford παραμένει μια πολύ καλή κινηματογραφική καταγραφή ενός έργου κλασικού, με σεβασμό στο πνεύμα και κυρίως στον υπέροχο σεξπηρικό λόγο. Αξίζει τον κόπο! http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=2464 Director: Peter KosminskyWriters: Emily Brontë (novel), Anne DevlinStars:Juliette Binoche, Ralph Fiennes and Janet McTeer
| ||
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ
Συγγραφέας
Εκδοτικός Οίκος
ΚΕΔΡΟΣ
Μετάφραση
Αριάδνη Μοσχονά
Κατηγορία
Παιδικό/Εφηβικό
Σελίδες
206
ISBN
960-043358-5
Δεν εκπλήσσεται κανείς για την τεράστια επιτυχία αυτού του βιβλίου. Λίγο μετά την έκδοσή του, το 2006, κυκλοφορούσε σε 24 χώρες, ήταν υποψήφιο για το Ottakar’s Children’s Book Award της ίδιας χρονιάς ενώ αμέσως πουλήθηκαν και τα κινηματογραφικά δικαιώματα.
Ο τίτλος είναι παραπλανητικός. Δεν πρόκειται για την ιστορία ενός αγοριού πριν τον ύπνο, στο ασφαλές και ειρηνικό περιβάλλον του σπιτιού. Είναι μια ιστορία για το Ολοκαύτωμα, γραμμένη με τον πιο ευφάνταστο και πρωτότυπο τρόπου που θα μπορούσε να συλλάβει ένας συγγραφέας που απευθύνεται (και) σε παιδιά. Ο Μπρούνο, ένα αγόρι εννιά χρονών, είναι γιος ενός Ναζί. Ο Πατέρας του (με κεφαλαίο π) είναι ένας αυστηρός και προσηλωμένος στο καθήκον και τη φασιστική ιδεολογία διοικητής. Στο σπίτι του μικρού Μπρούνο μπαινοβγαίνει ο Φύρης (ο Φύρερ) και μια πολύ όμορφη γυναίκα, μια Εύα. Το πενταώροφο σπίτι της οικογένειας στο Βερολίνο στεγάζει την οικογενειακή ευτυχία. Πρωταγωνιστές ο Μπρούνο και η μεγαλύτερη αδερφή του η Γκρέτελ, («Μια Καταδικασμένη Περίπτωση», κατά τον Μπρούνο), η Μητέρα και ο Πατέρας που επιβάλλουν μια αυστηρή πειθαρχία, για το καλό όλων και της πατρίδας, η Μαρία, η υπηρέτρια, και το υπόλοιπο υπηρετικό προσωπικό.
Μια μέρα του 1943 η γαλήνη διαταράσσεται όταν ο Φύρης αναγκάζει τον εκλεκτό διοικητή του να μετακομίσει στο Άουσβιτς. Το σπίτι τους είναι δίπλα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από το παράθυρο του δωματίου του ο Μπρούνο βλέπει το συρματόπλεγμα. Δεν ξέρει όμως περί τίνος πρόκειται. Η κοινωνική και εξερευνητική του φύση καταπιέζεται στο νέο περιβάλλον. Έχει χάσει τους κολλητούς του φίλους, το τεράστιο σπίτι που έδινε πλήθος ευκαιρίες εξερεύνησης, το χαρούμενο πανηγύρι του Βερολίνου. Στην απέραντη μοναξιά αυτού του τόπου ο Μπρούνο βρίσκει διέξοδο στις εξερευνήσεις έξω από το νέο σπίτι του οι οποίες τον οδηγούν σε ένα σημείο του στρατοπέδου όπου η επιτήρηση είναι χαλαρή. Εκεί συναντά έναν κρατούμενο, ένα Εβραιόπουλο που έχει γεννηθεί, κατά σύμπτωση, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Μπρούνο. «Είναι σα δίδυμοι» παρατηρεί ο μικρός. Μια δυνατή και κρυφή (αναγκαστικά) φιλία αναπτύσσεται ανάμεσα στα δυο αγόρια, με το συρματόπλεγμα πάντα ανάμεσά τους. Να όμως που σε αυτό το σημείο το συρματόπλεγμα είναι λίγο χαλαρά στερεωμένο στη γη. Μια μικρή τρύπα αφήνει το παιδικό χεράκι να περάσει για να δώσει μια φέτα ψωμί και λίγο τυρί στον φίλο. Αφήνει χώρο για να κρατήσει για λίγο ο ένας το χέρι του άλλου. Για να περάσει, στο τέλος, ο Μπρούνο στην άλλη πλευρά, να γνωρίσει τον κόσμο του φίλου του, τον κόσμο με τις ριγέ πιτζάμες. Ο κίνδυνος της αποκάλυψης παραμονεύει. Δεν τολμά κανείς να φανταστεί τι θα κάνει ο Πατέρας αν καταλάβει το ατόπημα του γιου. Υπάρχει όμως κι ένας μεγαλύτερος κίνδυνος που παραμονεύει πίσω από το σιδερένιο συρματόπλεγμα.
Πρόκειται για ένα συναρπαστικό βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Η σύλληψη της πλοκής είναι ευφυής, έστω κι αν ελέγχεται, σε κάποια σημεία, για την αληθοφάνειά της. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα όμως είναι η γραφή και οπτική της αφήγησης. Οι πιο σκληρές αλήθειες υπονοούνται και διαγράφονται μέσα από την οπτική του εννιάχρονου ήρωα. Μια οπτική γνήσια παιδική, έως και αφελής. Ο μικρός διυλίζει τα πάντα μέσα από την προσωπική του ματιά και τις ανησυχίες ενός εννιάχρονου. Η αδερφή που κάνει την έξυπνη, η κουπαστή στο μεγάλο σπίτι που προσφέρεται για καταπληκτική τσουλήθρα, οι αντιπαθητικοί στρατιωτικοί που παρελαύνουν στο σπίτι, ο Πατέρας που λάμπει στην καλογυαλισμένη στολή του, η διάθεση για εξερεύνηση, ο νέος τόπος που είναι ένα άγνωστο «Ουσβιτς», μακριά από το Βερολίνο. Αλλά πού βρίσκεται ακριβώς; Στη Γερμανία; Οι ριγέ στολές των κρατουμένων είναι αξιοζήλευτες άνετες πιτζάμες. Από την άλλη ο ήρωας είναι ένας γνήσιος επαναστάτης, κι ας μην το ξέρει.
Είναι αυτή η αφηγηματική ματιά που δίνει την πρωτοτυπία σε αυτό το μυθιστόρημα. Δεν υπάρχει κανένα στερεότυπο, δεν αναφέρονται ποτέ οι λέξεις στρατόπεδο, εθνικοσοσιαλισμός, ούτε καν πόλεμος. Όλα υπονοούνται και αναδεικνύονται ακόμη πιο έντονα μέσα από την άγνοια και το ανυποψίαστο βλέμμα του Μπρούνο.
Όλοι οι ήρωες διαγράφονται πειστικοί συνθέτοντας μια μικρή τοιχογραφία των βασικών προσώπων του δράματος που λέγεται Ολοκαύτωμα. Σκηνές δυνατές, εύκολα τις φαντάζεται κανείς στον κινηματογράφο.
Στρωτή η μετάφραση της Αριάδνης Μοσχονά, διατηρεί έναν ρυθμό με τις σκόπιμες επαναλήψεις και τις εναλλαγές μακροπερίοδου και σύντομου λόγου, αφηγηματικών και διαλογικών μερών.
Ο Τζόν Μπόιν γεννήθηκε στην Ιρλανδία το 1971. Σπούδασε φιλολογία στο Trinity College, στο Δουβλίνο, και παρακολούθησε σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο University of East Anglia, στο Norwich, όπου και δίδαξε αργότερα. Ζει στο Δουβλίνο. Έχει γράψει τέσσερα μυθιστορήματα για ενήλικες. Αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο για παιδιά, αλλά στην πραγματικότητα είναι και για ενήλικες.
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Το αγόρι πίσω από το συρματόπλεγμα
Μια μέρα του 1943 η γαλήνη διαταράσσεται όταν αναγκάζονται να μετακομίσουν στο Άουσβιτς. Το σπίτι τους είναι δίπλα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από το παράθυρο του δωματίου του ο Μπρούνο βλέπει το συρματόπλεγμα. Δεν ξέρει όμως περί τίνος πρόκειται. Η κοινωνική και εξερευνητική του φύση καταπιέζεται στο νέο περιβάλλον. Έχει χάσει τους κολλητούς του φίλους, το τεράστιο σπίτι που έδινε πλήθος ευκαιρίες εξερεύνησης, το χαρούμενο πανηγύρι του Βερολίνου. Στην απέραντη μοναξιά αυτού του τόπου ο Μπρούνο βρίσκει διέξοδο στις εξερευνήσεις έξω από το νέο σπίτι του οι οποίες τον οδηγούν σε ένα σημείο του στρατοπέδου όπου η επιτήρηση είναι χαλαρή. Εκεί συναντά έναν κρατούμενο, ένα Εβραιόπουλο που έχει γεννηθεί, κατά σύμπτωση, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Μπρούνο. Μια δυνατή και κρυφή φιλία αναπτύσσεται ανάμεσα στα δυο αγόρια, με το συρματόπλεγμα πάντα ανάμεσά τους. Να όμως που σε αυτό το σημείο το συρματόπλεγμα είναι λίγο χαλαρά στερεωμένο στη γη. Μια μικρή τρύπα αφήνει το παιδικό χεράκι να περάσει για να δώσει μια φέτα ψωμί και λίγο τυρί στον φίλο. Αφήνει χώρο για να κρατήσει για λίγο ο ένας το χέρι του άλλου. Για να περάσει, στο τέλος, ο Μπρούνο στην άλλη πλευρά, να γνωρίσει τον κόσμο του φίλου του, τον κόσμο με τις ριγέ πιτζάμες.
Από την κριτική της Ελένης Σβορώνου για το ομώνυμο βιβλίο εκδ. Κέδροςhttp://www.diavasame.gr/book.cfm?itemID=216
Philadelphia (1993)
Ο 'Αντριου είναι ασθενής του AIDS. Αποφασισμένος να υπερασπιστεί την αξιοπρέπειά του και την επαγγελματική του φήμη, μηνύει την εταιρεία για άδικη απόλυση. Τουλάχιστον εννέα δικηγόροι αρνούνται να τον αντιπροσωπεύσουν στον δικαστικό του αγώνα. Μόνο ο Τζον Μίλερ θα είναι αυτός που θα δεχθεί να σταθεί δίπλα του. 'Ένας μαύρος με προκατάληψη απέναντι στους ομοφυλόφιλους και το AIDS, που, όμως, έχει ζήσει και ο ίδιος την "φυλετική" προκατάληψη...
EXTRA: Ο βραβευμένος με 'Οσκαρ σκηνοθέτης Τζόναθαν Ντέμι («Η σιωπή των αμνών»), δημιουργεί μια ακόμη μεγάλη επιτυχία που καταπιάνεται με το καυτό θέμα του AIDS. Η ταινία κέρδισε δύο 'Οσκαρ: Aνδρικού ρόλου (Τομ Χανκς) και τραγουδιού (Streets of Philadelphia) του Μπρους Σπρίνγκστιν, ενώ ήταν υποψήφια για τρία ακόμη 'Οσκαρ: πρωτότυπου σεναρίου, μακιγιάζ και τραγουδιού).
Διαβάσαμε και μας άρεσε
"Το εύκολο είναι να λες πόσο καλός είσαι.
Το εύκολο είναι να βάζεις τους άλλους σε καλούπια.
Το εύκολο είναι να σε ενοχλέι ό,τι φαίνεται διαφορετικό από σένα.
Το εύκολο είναι να περιχαρακώνεσαι.
Γιατί είναι εύκολα όλα αυτά; Ίσως επειδή έτσι έχεις συνηθίσει.
Είναι περίεργο, αλλά το πιο δύσκολο είναι να ανοίξεις τα μάτια σου και να κοιτάξεις γύρω σου... Να δεις ότι στη φύση υπάρχει σοφία, σύνθεση, ισότητα και δικαιοσύνη-και το διαφορετικό είναι όμορφο. Και μετά να κοιτάξεις μέσα σου και να καταλάβεις ότι έχεις ίδια καρδιά, ίδιο αίμα με όλους τους συνανθρώπους σου-ανεξάρτητα από πατρίδα, χρώμα δέρματος, θρησκεία, φύλο, πεποιθήσεις, ερωτικές προτιμήσεις, κοινωνική θέση...
Το εύκολο είναι να βλέπεις αυτά που σε κάνουν να διαφέρεις από τους "άλλους".
Το δύσκολο είναι να βλέπεις αυτά που σε κάνουν να μοιάζεις μαζί τους.
Το εύκολο είναι να υπερασπίζεσαι τη διαφορετικότητά σου.
Το δύσκολο είναι να υπερασπίζεσαι τη διαφορετικότητα του άλλου.
Τα πράγματα λοιπόν είνα απλά. Είμαστε νέοι άνθρωποι και μας αρέσουν τα δύσκολα.
"Το εύκολο είναι να λες πόσο καλός είσαι.
Το εύκολο είναι να βάζεις τους άλλους σε καλούπια.
Το εύκολο είναι να σε ενοχλέι ό,τι φαίνεται διαφορετικό από σένα.
Το εύκολο είναι να περιχαρακώνεσαι.
Γιατί είναι εύκολα όλα αυτά; Ίσως επειδή έτσι έχεις συνηθίσει.
Είναι περίεργο, αλλά το πιο δύσκολο είναι να ανοίξεις τα μάτια σου και να κοιτάξεις γύρω σου... Να δεις ότι στη φύση υπάρχει σοφία, σύνθεση, ισότητα και δικαιοσύνη-και το διαφορετικό είναι όμορφο. Και μετά να κοιτάξεις μέσα σου και να καταλάβεις ότι έχεις ίδια καρδιά, ίδιο αίμα με όλους τους συνανθρώπους σου-ανεξάρτητα από πατρίδα, χρώμα δέρματος, θρησκεία, φύλο, πεποιθήσεις, ερωτικές προτιμήσεις, κοινωνική θέση...
Το εύκολο είναι να βλέπεις αυτά που σε κάνουν να διαφέρεις από τους "άλλους".
Το δύσκολο είναι να βλέπεις αυτά που σε κάνουν να μοιάζεις μαζί τους.
Το εύκολο είναι να υπερασπίζεσαι τη διαφορετικότητά σου.
Το δύσκολο είναι να υπερασπίζεσαι τη διαφορετικότητα του άλλου.
Τα πράγματα λοιπόν είνα απλά. Είμαστε νέοι άνθρωποι και μας αρέσουν τα δύσκολα.
ΝΑΙ στο διαφορετικό. ΝΑΙ στην ισότητα. ΝΑΙ στη σύνθεση"Λέμε ΟΧΙ στο ρατσισμό. ΟΧΙ στην κοινωνική προκατάληψη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


